Jan 11
4
jutro ispred mene bio sam tvoj
osmijeh u samoći
može li to
kao da se ljudi pravdaju
nakon svega zamorom
protekle noći
moj je dio sreće negdje u snu
pogled u budućnost
gle opet sam tu
spominju se stari zapisi
da je ljubav neiskvaren čin i zato mi fali
a onda sam prešutio non mučno iz
vlastitog svog
otišlo u nepovrat neču više čuti za to
(ima li smisla štos kretat o njoj)
